Cmentarz zbudowany jest na planie symetrycznego dwunastoboku i otoczony od strony północnej krótkim odcinkiem drewnianej kraty, a z pozostałych stron kamiennym murem z betonową nakrywą, dostosowanym uskokami do nachylenia terenu. Zamknięte jednoskrzydłową drewnianą furtką wejście znajduje się od strony północnej.

Głównym elementem cmentarza jest drewniany krzyż ustawiony na wysokim, cokole z kamiennych bloków z niszą na tablicę inskrypcyjną.

Na mogiłach znajdują się nagrobki w formie:
– żeliwnych krzyży łacińskich z datą „1915",
– niskich, zakończonych trójkątnie betonowych stel.

Na nagrobkach umieszczone są owalne emaliowane tabliczki z informacjami o pochowanych. Na cmentarzu znajduje się nietypowa betonowa stela, zakończona trójkątnie zwieńczona krzyżem z płaskownika na którym umieszczone jest odwzorowanie czapki żołnierskiej. Na licu steli znajduje umieszczona jest tablica ze zdjęciem zmarłego Aloisa Prohaski oraz datą i miejscem urodzenia oraz śmierci.

W 7 grobach zbiorowych i 2 pojedynczych pochowano 83 żołnierzy z armii austro-węgierskiej z 28. pułku landwery.

• Archiwum Narodowe w Krakowie, zespół Wojskowy Urząd Opieki nad Grobami Wojennymi Okręgu Korpusu nr V w Krakowie, sygn. GW 41 s. 295-341 (plany, wykazy pochowanych), GW 62 s. 105 (fotografia - błędnie opisana jako cmentarz nr 96 Stróżówka)
• R. Broch, H. Hauptmann, Zachodniogalicyjskie groby bohaterów z lat wojny światowej 1914 – 1915, przeł. H. Sznytka, Tarnów 1996, s. 122.
• J. Drogomir, Polegli w Galicji Zachodniej 1914-1915 (1918), T. 1, Tarnów 1999, s. 383-385.
• O. Duda, Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej, Warszawa 1995, s. 151.
• R. Frodyma, Cmentarze wojskowe z okresu I wojny światowej w rejonie Beskidu Niskiego i Pogórza, Warszawa 1985, s. 79.